group photo in park

Poem: When Someone Smiles

રમેશકુમાર જાંબુચા – કોઇ હસીને તો કોઇ રડીને દર્દ છુપાવે છે

કોઇ હસીને તો કોઇ રડીને દર્દ છુપાવે છે,
કેટલાયે મારી જેમ મજબૂરીથી ચલાવે છે.

કોઇ એને જઇને જરૂરથી આટલું કહેજો,
કે મારી ધડકન એની યાદો ચલાવે છે.

આ કલમ પણ કમાલ કરે છે કાયમ જોને,
શાહીથી બસ નામ એ તેનું લખાવે છે.

દિલ હોય કે કોલસો બળ્યા પછી તો રાખ જ,
તો પછી દોસ્તી ભૂલી પ્રેમ શા માટે કરાવે છે.

પ્રેમ પણ કેવો અદભૂત કમાલ કરે છે ભલા,
ડૂબવાને આરે હતો ને છતાં તરાવે છે.

જગ્યા જ નથી હવે કોઇના માટે એના દિલમાં
દરવાજા પર જ એ ચોકી કરાવે છે.

– રમેશકુમાર જાંબુચા

 

Kō’i hasīnē tō kō’i raḍī nē dard chupāvē chē

Kō’i hasīnē tō kō’i raḍī nē dard chupāvē chē,
kēṭalāyē mārī jēm majabūrī thī chalāvē chē.

Kō’i ēnē ja’inē jarūra thī āṭalu kahējō,
kē mārī dhaḍakan ēnī yādun chalāvē chē.

Ā kalam par kamāal karē chē kāayam junē,
śāhī thī bas nāam ē tēnu lakhāvē chē.

Dil hōy kē kōlsō baryā pachī tō raākhj,
tō pachī dōstī bhūlī prēm śā māṭē karāvē chē.

Prēm par kēvu adbhūt kamaāl karē chē bhalā,
ḍūbavā nē aārē hatu nē chatā tarāvē chē.

Jagyāj nathī havē kō’inā māṭē ēnā dil māa

darvaaja parj a choki karave che.

 

With smiles, someone hides pain and someone cries

With smiles, someone hides pain and someone cries,

Like me, lots of people manage in strain.

Someone should go and specially tell them,

That their thoughts run my heartbeats.

This pen even wonders, always looking at it,

That the ink can only write their name.

Heart or coal: when they burn, they become ashes,

When you forget friendship, why do you show love?

How is this stunning love so wonderful that it is good,

They were drowning, but were still made to swim.

Now there is no space for anybody in their heart,

The door of their heart is closed, but love looks after them.

Translated by Sajeda Rawat